Από το βιβλίο ‘Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ’ σελ. 184 – 200
25 Ιουν 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη δυσκολία και σε πολλούς φαίνεται κατά καιρούς ότι είναι ανυπέρβλητη.
Περιλαμβάνει το πρόβλημα
- της αληθινής οικονομικής κηδεμονίας και
- της διοχέτευσης επαρκών χρηματικών ποσών σε αγωγούς που θα βοηθήσουν οριστικά στο έργο της προετοιμασίας για την επιστροφή του Χριστού.
Συνδέεται στενά με το πρόβλημα των ορθών ανθρώπινων σχέσεων.
Το πρόβλημα είναι λοιπόν ιδιαζόντως δύσκολο,
γιατί οι πνευματικοί εργάτες στον κόσμο δεν πρέπει μόνο να εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους να δίνουν,ανάλογα με τα μέσα τους,
αλλά σε πολλές περιπτώσεις πρέπει, πρώτα απ’ όλα, να τους προσφέρουν ένα κίνητρο τόσο μαγνητικό στην έλξη του, ώστε να δίνουν αναγκαστικά.
Πρέπει επίσης να συστήσουν
- την εταιρεία
- το ίδρυμα ή
- την οργάνωση
που θα διαχειρίζεται το προσφερόμενο χρήμα.
Αυτό τους επιφορτίζει με ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο.
Το αδιέξοδο που υπάρχει προς το παρόν, δεν οφείλεται μόνο στην καινοτομία της συγκέντρωσης κεφαλαίων για την προετοιμασία της έλευσης του Χριστού, αλλά οφείλεται και στην εξασκημένη ιδιοτέλεια της πλειοψηφίας εκείνων που κατέχουν τα πλούτη του κόσμου και οι οποίοι, ακόμη και αν δίνουν, το κάνουν γιατί ενισχύει το γόητρό τους και δείχνει οικονομική επιτυχία.
Υπάρχουν κατ’ ανάγκη εξαιρέσεις, αλλά είναι σχετικά λίγες.
Γενικεύοντας λοιπόν και υπεραπλουστεύοντας το ζήτημα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το χρήμα διοχετεύεται σε τέσσερις κύριους αγωγούς δαπανών:
1. Στις μυριάδες των οικογενειών στον κόσμο με τη μορφή
- μισθών
- αμοιβών ή
- κληρονομημένου πλούτου.
Όλα αυτά είναι προς το παρόν άνισα κατανεμημένα, προκαλώντας ακραία πλούτη και ακραία φτώχεια.
2. Σε μεγάλα κεφαλαιοκρατικά συγκροτήματα και μονοπώλια, τα οποία συναντούμε σαν πυργωτές κατασκευές σε πολλές χώρες.
Κατά πόσο το κεφάλαιο αυτό ανήκει
- στο κράτος
- στην κοινότητα
- σε μια δράκα πλουσίων ατόμων ή
- σε μεγάλα εργατικά συνδικάτα
δεν έχει κάποια σημασία.
Μικρό μέρος του δαπανάται
- για τη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής ή
- για την εγχάραξη εκείνων των αξιών που οδηγούν σε ορθές ανθρώπινες σχέσεις.
3. Στις εκκλησίες και τις θρησκευτικές ομάδες σε όλο τον κόσμο.
Εδώ, μιλώντας πάλι με γενικούς όρους και αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την ύπαρξη μιας πνευματικά σκεπτόμενης μειονότητας, το χρήμα διοχετεύεται
- στις υλικές όψεις του έργου
- στον πολλαπλασιασμό και τη συντήρηση των εκκλησιαστικών κτιρίων
- σε μισθούς και γενικές δαπάνες και
μόνο ένα ποσοστό του πηγαίνει
- στη διδασκαλία των ανθρώπων
- στη ζωντανή κατάδειξη της απλότητας “ως εν Χριστώ” και
- στη διάδοση του γεγονότος της επιστροφής Του, μια σαφή δοξασία των εκκλησιών επί αιώνες.
Η επιστροφή αυτή αναμενόταν επί αιώνες και θα είχε ήδη συμβεί,
αν
οι εκκλησίες και οι θρησκευτικές οργανώσεις παντού
είχαν κάνει το καθήκον τους.
4. Σε φιλανθρωπικό, εκπαιδευτικό και ιατρικό έργο.
Όλα αυτά ήταν εξαιρετικά καλά και πολύ αναγκαία και η οφειλή του κόσμου στους κοινωνικά σκεπτόμενους ανθρώπους που έκαναν εφικτούς αυτούς τους θεσμούς, είναι πράγματι μεγάλη.
Όλα αυτά ήταν
ένα βήμα στην ορθή κατεύθυνση και
μια έκφραση της Θείας Θέλησης-για-το-καλό.
Συχνά όμως είναι χρήμα που χρησιμοποιείται και κατευθύνεται εσφαλμένα και οι αξίες που αναπτύχθηκαν είναι κυρίως στοιχειώδους φύσης και υλικής. Υπέστησαν τους περιορισμούς από τις χωριστικές απόψεις των δωρητών ή από τις θρησκευτικές προκαταλήψεις εκείνων που ελέγχουν τη δαπάνη των κεφαλαίων.
Στις διενέξεις γύρω από
- ιδέες
- θρησκευτικές θεωρίες και
- ιδεολογίες
λησμονείται η αληθινή αρωγή στη Μία Ανθρωπότητα.
Παραμένει το γεγονός ότι,
αν οι κατευθυντήριοι παράγοντες, από τα χέρια των οποίων διοχετεύεται το παγκόσμιο χρήμα, είχαν ένα αληθινό όραμα
- των πνευματικών πραγματικοτήτων
- της μίας ανθρωπότητας και
- του ενός κόσμου και
αν ο αντικειμενικός τους σκοπός ήταν η τόνωση των ορθών ανθρώπινων σχέσεων, η μάζα των ανθρώπων παντού θα ανταποκρινόταν σε μια μελλοντική δυνατότητα πολύ διαφορετικά από ό,τι σήμερα.
Δε θα αντιμετωπίζαμε, όπως συμβαίνει σήμερα, τις δαπάνες που ανέρχονται σε αμέτρητα εκατομμύρια, τις οποίες καθιστά απαραίτητες η ανάγκη να αποκαταστήσουμε φυσικά, όχι μόνο τα φυσικά σώματα αναρίθμητων εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά και
- ολόκληρων πόλεων
- συστημάτων μεταφοράς και
- κέντρων
που έχουν την ευθύνη της αναδιοργάνωσης της ανθρώπινης ζωής.
Μπορεί εξίσου να ειπωθεί ότι
αν
- οι πνευματικές αξίες και
- οι πνευματικές ευθύνες
που συνδέονται με το χρήμα, σε μεγάλα ή μικρά ποσά,
είχαν δεόντως
- εκτιμηθεί και
- διδαχθεί στις οικογένειες και στα σχολεία,
δε θα είχαμε τις φοβερές εκείνες δαπάνες του χρήματος που εδαπανάτο πριν από τον πόλεμο σε κάθε χώρα του κόσμου και δαπανάται ακόμη και σήμερα στο Δυτικό ημισφαίριο, σε
- γλυκά
- ποτά
- τσιγάρα
- διασκέδαση
- περιττά ρούχα και
- πολυτέλειες.
Οι δαπάνες αυτές ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο.
Ένα μόνο μέρος από το χρήμα αυτό, που αποτελεί το ελάχιστο της θυσίας,
θα επέτρεπε
- στους μαθητές του Χριστού και
- στο Νέο Όμιλο Εξυπηρετητών του Κόσμου
- να προετοιμάσουν το δρόμο για την έλευσή Του και
- να εκπαιδεύσουν τις διάνοιες και τις καρδιές των ανθρώπων σε κάθε χώρα στις ορθές ανθρώπινες σχέσεις.
Το χρήμα, όπως και κάθε άλλο πράγμα στην ανθρώπινη ζωή, έχει μολυνθεί από
- τον εγωισμό και
- την αρπαγή
για ιδιοτελείς ατομικούς ή εθνικούς σκοπούς.
Απόδειξη αποτελεί ο Παγκόσμιος Πόλεμος (1914-1945),
γιατί αν και έγινε πολύς λόγος για τη “σωτηρία του κόσμου χάριν της δημοκρατίας” και ότι “πολεμούμε για να τερματίσουμε τον πόλεμο”,
το κύριο κίνητρο του πολέμου ήταν
- η αυτοπροστασία και η αυτοσυντήρηση,
- η ελπίδα του κέρδους και η ικανοποίηση παλαιών μισών και
- η επανάκτηση χαμένων περιοχών.
Τα χρόνια που πέρασαν από την εποχή του πολέμου απέδειξαν ότι ήταν έτσι.
Τα Ηνωμένα Έθνη ασχολούνται δυστυχώς αναγκαστικά
- με τις αρπακτικές απαιτήσεις κάθε πλευράς
- με το κυνήγι των εθνών για θέση και δύναμη και για την κατοχή των φυσικών πόρων της γης
- του άνθρακα
- του πετρελαίου κ.λπ. και επίσης
- με τις υπόγειες δραστηριότητες των μεγάλων Δυνάμεων και των καπιταλιστών που όλοι δημιουργούν.
Ωστόσο, διαρκώς, η ενιαία ανθρωπότητα, άσχετα με
- τον τόπο διαμονής
- το χρώμα του δέρματος ή
- τη θρησκευτική πεποίθηση,
κραυγάζει για
- ειρήνη
- δικαιοσύνη και
- αίσθημα ασφάλειας.
Αυτά θα μπορούσε να τα δώσει
- η ορθή χρήση του χρήματος και
- η εκ μέρους των πολλών αντίληψη της οικονομικής τους ευθύνης,
ευθύνης που βασίζεται σε πνευματικές αξίες.
Με την εξαίρεση
- λίγων μεγάλων διορατικών φιλανθρώπων και
- μιας δράκας φωτισμένων πολιτικών
- κληρικών και
- εκπαιδευτικών,
το αίσθημα αυτό της οικονομικής ευθύνης δεν υπάρχει πουθενά.
Ήλθε πλέον ο καιρός όπου το χρήμα πρέπει να επανεκτιμηθεί και
η χρησιμότητά του να διοχετευθεί σε νέες κατευθύνσεις.
Η φωνή του λαού πρέπει να επικρατήσει,
αλλά πρέπει
να είναι ένας λαός εκπαιδευμένος
στις αληθινές αξίες
στη σημασία της ορθής κουλτούρας και
στην ανάγκη ορθών ανθρώπινων σχέσεων.
Είναι συνεπώς ουσιαστικά ζήτημα
- ορθής εκπαίδευσης και
- ορθής εξάσκησης
στην ιδιότητα του πολίτη του κόσμου, κάτι που δεν έχει ακόμη επιχειρηθεί.
Tο κάθε έθνος αγωνίζεται για λογαριασμό του και όλα αποτιμούν το ένα το άλλο με μέτρο πόρων και οικονομίας.
Στο μεταξύ όμως η ανθρωπότητα
- λιμοκτονεί
- παραμένει χωρίς εκπαίδευση και
- ανατρέφεται με
- ψευδείς αξίες και
- την εσφαλμένη χρήση του χρήματος.
Μέχρις ότου αυτά τα πράγματα αρχίσουν να μπαίνουν σε τάξη,
η επιστροφή του Χριστού δεν είναι δυνατή.
Μπροστά στην ενοχλητική αυτή οικονομική κατάσταση, ποια είναι η απάντηση στο πρόβλημα;
Σε κάθε χώρα, σε κάθε κυβέρνηση, σε κάθε εκκλησία και θρησκεία και σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα υπάρχουν άνδρες και γυναίκες που γνωρίζουν την απάντηση.
Τι ελπίδα υπάρχει άραγε γι’ αυτούς και για το έργο που τους εμπιστεύθηκαν;
Πώς μπορούν οι λαοί του κόσμου, οι άνθρωποι καλής θέλησης και πνευματικού οράματος να βοηθήσουν;
Υπάρχει κάτι που μπορούν να κάνουν για να αλλάξουν τη σκέψη του κόσμου για το χρήμα και έτσι να το κατευθύνουν σε αγωγούς, όπου θα χρησιμοποιηθεί ορθότερα;
Πρέπει να βρεθεί απάντηση.
Υπάρχουν δύο ομάδες που μπορούν πολλά να κάνουν.
Πρώτη, οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν ήδη τους οικονομικούς πόρους του κόσμου, – αν συλλάβουν το νέο όραμα και
- αν δουν επίσης τη γραφή στον τοίχο που οδηγεί στην καταστροφή της παλιάς τάξης.
Δεύτερη, οι μάζες των αγαθών, με ειλικρινείς διαθέσεις ανθρώπων, σε όλες τις τάξεις και σφαίρες επιρροής.
Οι άνθρωποι καλής θέλησης και με πνευματικές διαθέσεις πρέπει να αποβάλλουν τη σκέψη της σχετικής τους
- αχρηστίας
- ασημαντότητας και
- ματαιότητας και
να αντιληφθούν ότι τώρα, στην κρίσιμη και αποφασιστική στιγμή που ήλθε, μπορούν να εργασθούν δυναμικά.
Οι Δυνάμεις του Κακού ηττήθηκαν, αν και ακόμη δε “σφραγίσθηκαν” πίσω από τη θύρα, όπου μπορεί να τις θέσει η ανθρωπότητα, πράγμα το οποίο προείπε η Καινή Διαθήκη ότι θα συμβεί.
Το κακό αναζητεί κάθε δυνατή δίοδο για μια νέα προσέγγιση και αυτό μπορούμε με πεποίθηση να το πούμε και να το επαναλάβουμε,
- οι μικροί άνθρωποι του κόσμου
- οι φωτισμένοι και ανιδιοτελείς στις απόψεις τους,
υπάρχουν σε επαρκή αριθμό
ώστε να κάνουν αισθητή τη δύναμή τους,
αν το θελήσουν.
Υπάρχουν εκατομμύρια πνευματικά σκεπτόμενων ανδρών και γυναικών σε κάθε χώρα, που όταν φτάσουν στο σημείο να προσεγγίσουν σε μαζικό σχηματισμό αυτό το ζήτημα του χρήματος,
μπορούν
να του δώσουν κατεύθυνση νέα και μόνιμη.
Υπάρχουν
- συγγραφείς και
- διανοούμενοι
σε όλες τις χώρες, που μπορούν να προσθέσουν την ισχυρή τους βοήθεια και
που θα το κάνουν, αν προσεγγισθούν σωστά.
Υπάρχουν
- σπουδαστές του εσωτερισμού και
- αφοσιωμένοι κληρικοί
στους οποίους μπορούμε να απευθύνουμε έκκληση για βοήθεια για την προετοιμασία της οδού επιστροφής του Χριστού, ιδιαίτερα αν η αιτούμενη βοήθεια είναι η δαπάνη
- χρήματος και
- χρόνου
για
- την εδραίωση ορθών ανθρώπινων σχέσεων και
- την ανάπτυξη και διάδοση της καλής θέλησης.
Δεν απαιτείται μεγάλη εκστρατεία για συλλογή χρημάτων,
αλλά χρειάζεται
η ανιδιοτελής εργασία χιλιάδων φαινομενικά ασήμαντων ανθρώπων.
Θα έλεγα ότι η πιο αναγκαία ποιότητα είναι το Θάρρος.
Χρειάζεται θάρρος για να παραμερισθεί
- η επιφυλακτικότητα
- η ατολμία και
- η δυσαρέσκεια
της παρουσίασης μιας άποψης, ιδιαίτερα μιας άποψης που συνδέεται με το χρήμα. Εδώ αποτυγχάνει η πλειονότητα.
Είναι σχετικά εύκολο σήμερα να συγκεντρώνονται χρήματα για
- τον Ερυθρό Σταυρό
- τα νοσοκομεία και
- τα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να συγκεντρωθούν χρήματα χάριν ιδεών,
- για την ανάπτυξη της καλής θέλησης ή
- την εξασφάλιση της ορθής χρήσης του χρήματος για μακρόπνοες ιδέες,
όπως η επιστροφή του Χριστού.
Συνεπώς λέω ότι το πρώτο προαπαιτούμενο είναι το Θάρρος.
Η δεύτερη απαίτηση για τους εργάτες του Χριστού είναι να κάνουν εκείνες
- τις θυσίες και
- τις προσαρμογές
που θα τους επιτρέψουν να δίνουν μέσα στα όρια των δυνατοτήτων τους.
Δεν πρέπει να υπάρχει μόνο μια εξασκημένη ικανότητα στην παρουσίαση του ζητήματος, αλλά κάθε εργάτης πρέπει να εφαρμόζει εκείνα που κηρύσσει.
Αν, λόγου χάρη, τα εκατομμύρια των ανθρώπων
- που αγαπούν το Χριστό και
- ζητούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για την υπόθεσή Του,
έδιναν ένα ελάχιστο ποσό χρήματος κάθε χρόνο,
θα υπήρχαν τα αναγκαία κεφάλαια για το έργο Του.
Τότε θα εμφανίζονταν αυτόματα
- οι αναγκαίες εταιρείες και
- οι πνευματικά σκεπτόμενοι διαχειριστές.
Η δυσκολία δε συνίσταται στην οργάνωση του χρήματος και του έργου.
Συνίσταται στη φαινομενική ανικανότητα των ανθρώπων να δίνουν.
Για τον έναν ή τον άλλο λόγο δίνουν ελάχιστα ή τίποτε, ακόμη και όταν ενδιαφέρονται για μια υπόθεση, όπως είναι η επιστροφή του Χριστού.
- Ο φόβος του μέλλοντος ή
- η αγάπη των αγορών ή
- η επιθυμία να δίνουμε δώρα ή
- η αδυναμία να αντιληφθούμε ότι πολλά μικρά ποσά αθροίζονται σε πολύ μεγάλα κονδύλια,
όλα αυτά αντιμάχονται την οικονομική γενναιοδωρία και οι λόγοι πάντοτε φαίνονται επαρκείς.
Συνεπώς, το δεύτερο προαπαιτούμενο είναι να δίνει ο καθείς ό,τι μπορεί.
Τρίτο,
- οι μεταφυσικές σχολές και
- οι εσωτερικές ομάδες
έχουν πολλή σκέψη διαθέσει σε αυτό το έργο της κατεύθυνσης του χρήματος σε αγωγούς που τους ενδιαφέρουν.
Συχνά μπαίνει το ερώτημα: Γιατί
- η Σχολή Ενότητας Σκέψης
- η Εκκλησία της Χριστιανικής Επιστήμης και
- πολλές κινήσεις της Νέας Σκέψης
κατορθώνουν πάντοτε να συσσωρεύουν τα απαιτούμενα κεφάλαια, ενώ
άλλες ομάδες και ιδιαίτερα οι εσωτερικές ομάδες δεν το κατορθώνουν;
Γιατί οι αληθινά πνευματικοί εργάτες φαίνονται ανίκανοι να δώσουν υλική υπόσταση σ’ εκείνο που χρειάζονται;
Η απάντηση είναι απλή.
Εκείνες οι ομάδες και οι εργάτες που βρίσκονται πλησιέστερα στο πνευματικό ιδεώδες μοιάζουν με μια διαιρεμένη οικογένεια.
Το κύριο ενδιαφέρον τους βρίσκεται στα αφηρημένα πνευματικά επίπεδα και δεν έχουν προφανώς συλλάβει το γεγονός ότι
το φυσικό πεδίο, όταν υποκινείται από τα πνευματικά επίπεδα,
έχει την ίδια σπουδαιότητα με αυτά.
Οι μεγάλες μεταφυσικές σχολές είναι εστιασμένες στο να κάνουν υλική επίδειξη και τόσο μεγάλη είναι η σπουδαιότητα που αποδίδουν σ’ αυτό και τόσο επίμονα επιδιώκουν αυτόν το σκοπό, ώστε παίρνουν ό,τι ζητούν.
Έχουν υποχρέωση να μάθουν
ότι η αίτηση και η απάντηση σε αυτή πρέπει να είναι το αποτέλεσμα πνευματικού σκοπού και
ότι εκείνο που ζητείται δεν πρέπει να είναι για τη χρήση του χωριστού εαυτού ή για κάποια χωριστική οργάνωση ή εκκλησία.
Στη Νέα Εποχή που πλησιάζει, πριν ακόμη επιστρέψει ο Χριστός, η αίτηση για οικονομική ενίσχυση πρέπει να αποβλέπει στην εμπέδωση ορθών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων και της καλής θέλησης και όχι στην ανάπτυξη κάποιας ιδιαίτερης οργάνωσης.
Οι οργανώσεις, που απευθύνουν τέτοια αιτήματα οφείλουν να εργάζονται με ελάχιστες γενικές δαπάνες και έξοδα εγκατάστασης και οι εργάτες τους με τον ελάχιστο, λογικό, όμως μισθό.
Τέτοιες οργανώσεις δεν υπάρχουν πολλές σήμερα, αλλά οι λίγες που τώρα λειτουργούν, μπορούν να δώσουν το παράδειγμα το οποίο θα ακολουθήσουν και άλλες, καθώς αναπτύσσεται η επιθυμία για την επιστροφή του Χριστού.
Συνεπώς το τρίτο προαπαιτούμενο είναι η εξυπηρέτηση της ενιαίας ανθρωπότητας.
Το τέταρτο προαπαιτούμενο πρέπει να είναι η επιμελημένη παρουσίαση του αντικειμένου για το οποίο ζητείται η οικονομική ενίσχυση.
Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν το θάρρος να μιλούν,
ίση όμως σημασία έχει μια μελετημένη παρουσίαση της υπόθεσης.
Το κύριο σημείο στο έργο της προετοιμασίας για την επάνοδο του Χριστού, είναι η εδραίωση ορθών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων.
Η αρχή έχει ήδη γίνει σε όλο τον κόσμο από ανθρώπους καλής θέλησης κάτω από πολλές ονομασίες.
Ερχόμαστε τώρα στο πέμπτο προαπαιτούμενο: τη ζωτική και ακλόνητη πίστη στην ανθρωπότητα σαν σύνολο.
Δεν πρέπει να υπάρχει απαισιοδοξία για το μέλλον του ανθρώπινου γένους ή απογοήτευση για την εξαφάνιση της παλιάς τάξης πραγμάτων.
“To αγαθό, το αληθινό και το ωραίο” είναι στο δρόμο του και
γι’ αυτό ευθύνεται το ανθρώπινο γένος και όχι κάποια εξωτερική Θεία παρέμβαση.
Η ανθρωπότητα είναι υγιής και αφυπνίζεται γοργά.
Περνάμε από το στάδιο όπου όλα “κηρυχθήσεται επί των δωμάτων” – όπως δήλωσε ο Χριστός ότι θα συμβεί, και καθώς ακούμε ή διαβάζουμε για το κύμα
- της ανηθικότητας
- της εγκληματικότητας
- της αισθησιακής ηδονής ή
- της σπατάλης για πολυτελείς αγορές,
καταλαμβανόμαστε από τάση απογοήτευσης.
Είναι συνετό να θυμόμαστε ότι
το να έλθουν όλα αυτά στην επιφάνεια και να τα μάθουμε όλοι
είναι σωτήριο.
Είναι σαν την ψυχολογική κάθαρση του υποσυνείδητου, στην οποία υποβάλλονται τα άτομα.
Προοιωνίζει την εγκαινίαση μιας νέας και καλύτερης εποχής.
Υπάρχει εργασία που πρέπει να εκτελεστεί και
οι καλής θέλησης άνθρωποι, που είναι προικισμένοι
με το πνευματικό ένστικτο και
με αληθινή Χριστιανική παιδεία,
οφείλουν να την εκτελέσουν.
Οφείλουν να εγκαινιάσουν την εποχή της χρήσης του χρήματος για την Πνευματική Ιεραρχία και να φέρουν την ανάγκη αυτή στο κόσμο της επίκλησης.
Η επίκληση είναι
ο ύψιστος τύπος προσευχής που υπάρχει και
μια νέα μορφή Θείας έκκλησης
την οποία κατέστησε πλέον δυνατή η γνώση του διαλογισμού.
Δεν υπάρχει κάτι που να χρειάζεται να προσθέσουμε στον τρόπο έκκλησης για την προσφορά
- χρήματος
- θάρρους ή
- κατανόησης.
Αν το θάρρος του Χριστού, καθώς αντιμετωπίζει την επάνοδό Του στο φυσικό, εξωτερικό αυτό κόσμο,
αν
- η ανάγκη της ανθρωπότητας για ορθές ανθρώπινες σχέσεις και
- το έργο θυσίας των μαθητών του Χριστού,
δεν αρκούν για
- να σας μεταδώσουν το πυρ και
- να εμφυσήσουν ενεργητικότητα σ’ εσάς και σε εκείνους που μπορείτε να προσεγγίσετε,
τίποτε άλλο δεν μπορεί να ειπωθεί που να έχει κάποια χρησιμότητα.
Εξετάσαμε την ανάγκη της προετοιμασίας για την έλευση του Χριστού και μερικές από τις βασικές προυποθέσεις που θα προκύψουν, όταν οι άνθρωποι αποφασίσουν να αναλάβουν την αναγκαία δράση που περιλαμβάνει και τη συγκέντρωση των απαιτούμενων χρημάτων για τη διεξαγωγή του προπαρασκευαστικού έργου.
Ο κάθε μεμονωμένος εργάτης οφείλει πρωτίστως να αποφασίσει αν
- το κίνητρο και
- η πνευματική του προσδοκία
είναι επαρκή για το έργο που έχει να εκτελέσει.
Σημασία έχει μόνο ό,τι παρέχει την αναγκαία ορμή για δράση και στο ύψος του εγχειρήματος θα είναι μόνο εκείνος ο εργάτης που έχει ένα αρκετά διαυγές όραμα το οποίο θα του επιτρέψει να εργασθεί με κατανόηση και ειλικρίνεια.
Ο εργάτης αυτός οφείλει να ανακαλύψει ότι είναι σε θέση να παίξει το ρόλο του στην προώθηση του Θείου Σχεδίου.
Το γεγονός του Χριστού και η πραγματική δυνατότητα της επανεμφάνισής Του, πρέπει να γίνουν στη συνείδησή του σπουδαίοι κινητήριοι παράγοντες.
Θα αναζητήσει γύρω του εκείνους
- με τους οποίους μπορεί να εργασθεί και
οι οποίοι έχουν τους ίδιους με αυτόν πνευματικούς σκοπούς.
Η αφύπνιση της τάξης των διανοούμενων σε όλες τις χώρες στην αναγνώριση της ανθρωπότητας αποτελεί το προοίμιο της εμπέδωσης της αδελφότητας.
Ο άνθρωπος αναγνωρίζει την ενότητα της ανθρώπινης οικογένειας,
αλλά, πριν η ενότητα αυτή μπορέσει να πάρει μορφή με εποικοδομητικά μέτρα,
είναι ουσιώδες όλο και περισσότεροι σκεπτόμενοι άνδρες και γυναίκες σε όλο τον κόσμο να συντρίψουν τους νοητικούς φραγμούς που υφίστανται μεταξύ
- φυλών
- εθνών και
- τύπων.
Από το βιβλίο ‘Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ’ σελ. 395 – 396
25 Ιουν 2010 1 σχόλιο
Θα σας ζητούσα
- να εντατικοποιήσετε την αγάπη μεταξύ σας και
- να αυξήσετε την αληθινή κατανόηση.
Μη ξεχνάτε ότι, την ίδια στιγμή, η αγάπη είναι η μεγάλη ελκτική μαγνητική δύναμη και συνεπώς προσελκύει όλα όσα είναι αναγκαία στην τωρινή κρίση για να υλοποιηθεί το όραμα σε κατάλληλη μορφή πάνω στη γη.
Αυτό απαιτεί
- πνευματική ενέργεια
- υγιή επιχειρηματική αίσθηση
- επιδεξιότητα στη δράση και
- οικονομική υποστήριξη.
Να θυμάστε
- ότι το χρήμα είναι συμπύκνωση της αγαπητικής, ζώσας ενέργειας της Θεότητας
και
- ότι όσο μεγαλύτερη είναι η πραγμάτωση και η έκφραση της αγάπης, τόσο πιο ελεύθερη θα είναι η εισροή εκείνου που χρειάζεται για να προωθηθεί το έργο.
Εργάζεσθε με την ενέργεια της Αγάπης
και όχι με την ενέργεια της επιθυμίας που
είναι η αντανάκλαση ή διαστρέβλωση της αγάπης.
Νομίζω ότι αν στοχασθείτε σε αυτό, θα δείτε πιο καθαρά το τρόπο.
Πρόσφατα σχόλια